Time Crisis II (PS2)
Mijn eerste aanraking met Time Crisis, was in feite dit tweede deel. Ik kwam het een aantal jaren geleden tegen op een vakantie in Frankrijk en was meteen verkocht. House of the Dead heeft me nooit zo kunnen boeien, maar TCII's "Cover & Reload" principe, gaf een prachtig gevoel van daadwerkelijk in het spel te zitten. Eenmaal thuis wist ik niet hoe snel ik de eerste Time Crisis voor mijn PSX moest aanschaffen. Nu, een aantal jaren en een systeem verder, krijg ik eindelijk de kans Time Crisis II thuis te spelen. En gezien het geld wat ik er in de arcades aan heb besteed, zou ik hem eigenlijk gratis moeten krijgen.
TCII's verhaal is even cliché als nodig; de maniakale Ernesto Diaz wil met een een satelliet de wereld in handen krijgen, niet zo verwonderlijk als blijkt dat deze satelliet ook nucleaire aanvallen kan uitvoeren. Met hulp van Wild Dog (Hij leeft! Wat verrassend!) probeert hij zijn plan tot uitvoer te brengen. En natuurlijk neemt hij een meisje gevangen en stuurt V.S.S.E. er weer een agent op af, of beter, twee.
TCII is qua gameplay ongeveer gelijk aan zijn voorganger (met als extra's machine-gun power-ups en het ontwijken van je partner), en hoewel de graphics natuurlijk beter zijn (wat wil je met een PS2), zitten er nog steeds schoonheidsfoutjes in. Zo zijn alle cut-scenes FMV, maar hebben ze toch nog het uiterlijk van de in-game graphics (de PS2 kan zoveel real-time berekeningen blijkbaar toch niet aan). Verder is de nagesynchroniseerde spraak nog steeds vreselijk en ziet zelfs de beweging van de diverse characters er belabberd uit. Maar dat maakt in de verste verte niet uit, het blijft Time Crisis en daarmee is de kous af. Was er bij deel 1 het verwijt dat er te weinig was, TCII heeft een hand vol extra's die sterk doen denken aan de mini-games uit de Point Blank serie. Leuk om er bij te hebben maar niet noodzakelijk. De story-mode blijft het drijfpunt en als dat uit is, is er weliswaar dus wat over om op terug te vallen, maar zelfs dat is niet genoeg.
Leuk extraatje is dat het "controller-pedaal" ook nog steeds werkt; sluit een controller aan en gebruik die als pedaal, net zoals in de arcades. En natuurlijk mag de twee speler versie niet ontbreken. Je kan kiezen uit de dure optie (twee PS2 + twee TV's + twee keer TCII + iLink + guns) of de goedkope (split-screen). En als toetje voor de snobs is er ook een mogelijkheid om in 1 speler met twee guns te spelen.
Baanbrekend is TCII niet, maar het spel is domweg zo leuk dat het weinig uitmaakt. Waag het dan ook niet de game zonder gun(s) te spelen, het maakt het onbedoeld stompzinnig. Puur plezier zonder 'reload'.