Castlevania: Circle of the Moon (GBA)

Met Super Metroid op de SNES werd de "action-RPG-adventure-platformer" (of hoe je het ook wilt noemen) tot nieuwe hoogtes gebracht. Konami kreeg ineens het lumineuze idee, dit concept samen te voegen met Castlevania. Symphony of the Night voor de PSX was het resultaat en men zag dat het goed was.

Skip een paar jaar de toekomst in en de GBA wordt gelanceerd. Konami brengt er een Castlevania voor uit. And lo! In de geest van Symphony of the Night! Echter zal het deze keer zonder Alucard moeten worden gespeeld. Nathan Graves gaat deze keer op vampierjacht en de bloedrelatie met de Belmonts is waarschijnlijk ver te zoeken. Dracula is in ieder geval weer eens bij zijn positieven en houdt Nathan's mentor Morris in gevangenschap. Zoon en rivaal Hugh gaat er op uit om zijn vader alleen te redden, terwijl jij de rol van Nathan op je neemt en ze allebei maar eens gaat zoeken.

Heb je SotN gespeeld? dan voel je je meteen thuis in CotM. De besturing is lekker (het "zielige-sprongetjes" syndroom uit Castlevania's verleden is echt weg) en Dracula's kasteel lekker groot. Van baas naar baas vechtend ontdek je langzaam alle hoeken en kieren. En geheel in de trend van Super Metroid worden bepaalde delen pas toegankelijk nadat een item is verkregen van een baas. De speciale aanvallen en dergelijke zijn echter wat anders. Versla een vijand en er is een kans dat deze een 'Card' achterlaat. Deze zijn er in twee smaken; actie en attribuut. Combineer twee van deze kaarten en ze leveren een special attack of ability op. Van andere wapens tot familiars, het is allemaal mogelijk. Jammer dan dat de kaarten te willekeurig worden verstrekt en dat het algehele spel toch net iets te kort en makkelijk van opzet is. Ondanks dat alles een prima spel, dat zeker aan te raden is.