Duitse schoonheid in Genève
Eigenlijk heb ik het persoonlijk nooit zo op Duitsers gehad. De auto's dan welteverstaan, want zo stereotypisch Hollands ben ik nou ook weer niet. Vooruit, er zitten wel een paar leuke modellen bij: zo mag de BMW Z8 er best wezen, rijd ik graag in de nieuwe MINI en heb ik veel waardering voor (de prestaties van) de Porsche 917 en de Audi Sport Quattro, vooral voor de symphonieën die ze met een brullende motor ten gehore brengen. Waarom het eigenlijk bij dit quartet blijft weet ik zelf ook niet precies, maar op de één of andere manier hebben de automobielen van onze oosterburen mij nooit zo aangesproken. Tot afgelopen vrijdag, toen ik een bezoekje bracht aan de 78e editie van de Salon international de l'automobile de Genève, oftewel de Autosalon van Genève.
Hoewel de beurs verrassend genoeg een stuk kleiner was dan de Nederlandse AutoRAI, waren er mooie en spannende modellen in overvloed. Zo heb ik even plaats mogen nemen achter het stuur van Artega GT en de Maserati GranTurismo S, en was het kennis maken met de nieuwe Lancia Delta vrij aangenaam - al is het leuk en aardig dat het model er is, maar ik wacht liever op de nieuwe HF Integrale. Natuurlijk was er nog veel meer lekkers te zien, zoals de Nissan GT-R (in levende lijve nog een stuk mooier dan op de persfoto's). Lichte tegenvaller voor mij was (uitgerekend) Toyota, die slechts met een 'opgevoerde rolstoel' als enkele noviteit naar de Zwitserse autosalon kwamen. Nu heb ik alweer de sportieve hybride FT-HS niet kunnen zien...
Toch stal geen van deze nieuwe bolides mijn hart. Dat deed een auto op de stand van Volkswagen echter wel. 'Wat? Volkswagen? Een Duitser?' Inderdaad, een Duitser. En wat voor één. Hoewel de Transporter van Robbert (Jezus voor intiemi) zich al onsterfelijk maakte door onderweg naar Leipzig met bijna 190 kilometer per uur over de Autobahn te knallen, is het de Volkswagen Scirocco die mijn be(voor)oordeling over Duitse auto's voorgoed van tafel heeft geveegd. Wat een prachtig uiterlijk, wat een heerlijke zit en wat een veelbelovende motoren (geblazen door een turbo met een supercharger). Kort gezegd: wat een auto.
Tijdens het ruime uur dat we bij Volkswagen doorbrachten (overigens moet ik het merk nog bedanken voor de heerlijke lunch, al is dat ook een gek verhaal op zich), nam ik mezelf voor om in ieder geval in de Scirocco te zullen rijden. Op z'n vroegst om en nabij oktober, wanneer het model officieel op de markt gebracht belooft te worden. Tot die tijd beloof ik weer flink te zullen bloggen (na nóg een onbedoeld intermezzo van twee maanden). En nee, niet alleen maar met luchtfietsen over een Duitse sportcoupé (nota bene met voorwielaandrijving, nóg een curieuze sportauto-eigenschap die ik anders ben gaan bekijken dankzij de Scirocco). Al kan ik het niet ontkennen: wat zou ik graag een tijdje willen doorbrengen in díe Duitse schone.