Negentien levensjaren
Eigenlijk is het best een gekke leeftijd, 19 jaar. Je twaalfde (eigen bankrekening), zestiende (drank) en achttiende (rijbewijs) verjaardag betekenen allemaal iets speciaals, en dat heb ik elke keer weer mogen ervaren. Maar 19 doet niets bijzonders met je, het is een soort tussenfase. Met 21 mag je immers álles zelf doen en laten, ben je volwaardig volwassen (voor de wet in ieder geval).
Maar zover is het voorlopig nog niet. Ik doe het dan ook lekker rustig aan vandaag, op deze natte (wat vrij uniek is voor mijn verjaardag) zeventiende september. Lekker lang uitslapen, muziek luisteren, en misschien zometeen zelfs wat studeren. Ik vraag me dan toch af of vrij zijn op je doordeweekse verjaardag zo leuk. In het weekend kun je tenminste een feest houden, terwijl je doordeweeks op school tenminste nog omringd bent door klasgenoten (en dus, vrienden).
Maar hé, een feest heb ik al gehad. En wat voor één: gistermiddag was het supergezellig met mensen die van heinde en ver (en soms iets minder ver weg) kwamen. Vandaag daarentegen, op de dag zelf, doen we dus gewoon lekker rustig aan. Waar zijn m'n studieboeken?
Over studie gesproken: Bart viert vandaag ook dat er bij hem een levensjaartje bij komt. De twee en twintigste zelfs.