Joe

Het bewijs dat ik 'm niet ben. Helaas.

Elke twee jaar verzamelt heel autoliefhebbend Nederland zich in Amsterdam voor het grootste auto-evenement van ons land: de AutoRAI. Met dank aan wat geregel van mijn vader konden we zelfs een dagje eerder naar binnen: vandaag is immers de officiële opening voor het grote publiek geweest, maar wij konden gisteravond al naar binnen. Wat exclusief! Hoewel, exclusief is niet het juiste woord. Al zo'n kwartier voordat we bij de afslag voor de AutoRAI waren stond er file, waarin allemaal mensen met dezelfde soort exclusieve kaartjes als wij hadden. Nadat we drie keer half Amsterdam zijn doorgereden op zoek naar een parkeerplaats, vonden eindelijk een plek in een uithoek van de stad: een dik halfuur terug lopen naar het RAI-gebouw was het gevolg. Ach, je moet er wat voor over hebben.

Ik hou het lekker bij 'mijn' RX-8.

Binnen werden we verwelkomd door charmante dames met dienbladen vol champagne: altijd goed om de sfeer wat losser te maken. Qua primeurs viel de RAI een beetje tegen (die waren nogal 'belegen'), maar dat haalde niet weg dat er een aantal mooie auto's te zien waren, inclusief maar liefst twee Bugatti Veyrons. Leuk, maar toch niet zo aan mij besteed
Pas na een halfuurtje werd het echt leuk in mijn ogen: bij de Toyota-stand. Toyota's veelbelovende hybride sportwagen, de FT-HS, was echter nergens te bekennen. Een grote teleurstelling, want dat was misschien wel dé auto waarvoor ik naar de AutoRAI kwam. Een praatje met een vertegenwoordiger wees uit dat ze die helaas op de autoshow van Genève hebben moeten laten staan. Jammer.

Ook bij Lexus en Honda stond er maar weinig waar ik echt warm van werd, hoewel even plaats nemen in de Honda S2000 wel goed voelde. Toch was het niet hetzelfde gevoel als in 'mijn' Mazda RX-8 op de Mazda-stand verderop. Een minuutje plaatsnemen achter de bestuurderspositie blijft telkens weer fantastisch. Ik blijf voorlopig dus nog wel bij m'n huidige liefde.
Een zaaltje verder werd het pas echt leuk: bij de stand van Top Gear Magazine liep The Stig in eigen persoon (nemen we maar even aan) rond, zoals je bovenaan al hebt kunnen zien. Nadat ik zelf een t-shirt met "I am The Stig" als opschrift had gehaald, kon ik het niet laten nog even zonder "Top Gear's tame racing driver" op de foto te gaan. Vervolgens raakte ik aan de praat met een wat medewerkers van het blad zelf, evenals één van de directeuren. Als aanstaand student journalistiek (zaterdag hebben Léonhard en ik toelatingsexamen in Utrecht) die zich later graag wil specialiseren in auto's, is het nooit een slecht idee om een beetje te netwerken. Gelukje voor mij: via het schrijven over racegames is de weg naar de autojournalistiek niet zo ver weg meer.

Achter het stuur bij Gran Turismo HD.

Uiteindelijk was het al gauw half 12 in de avond, en werd het toch wel tijd om weer eens richting huis te gaan - de rit van Amsterdam naar Cuijk blijft toch een behoorlijke rit. Maar niet voordat ik nog een paar rondjes door de Zwitserse Alpen draaide in een Xanavi Nissan 350Z GT, maar dan in een simulator van Gran Turismo HD. Toch nog een beetje games dus, maar het stelt niks meer voor vergeleken bij het echte werk. Daarover gesproken: morgen stap ik weer in de auto voor de rij-intest bij de ANWB. Here we go!

Posted by Joe at 08:21 pm | Permalink | Comments (4)

Eigenlijk moet iedereen deze gewoon gaan kijken, zonder gezeur. En ik zeker, dat ben ik 'verplicht' aan de lessen Grieks die ik drie jaar lang heb moeten volgen. Een film als 300 krijgt toch een extra lading mee als je ooit zelf de bekende zinnen die op 1:05 worden uitgesproken hebt moeten vertalen. En het is gewoon een gave film. Wie gaat er mee naar de bios?

Posted by Joe at 12:47 am | Permalink | Comments (2)

'Mijn' Toyota Corolla.

Waarschijnlijk hebben meerdere bezoekers van m'n weblog zich wel eens afgevraagd of deze autofanaat eigenlijk wel MAG rijden. Helaas, dat is nog niet het geval, ondanks dat ik vandaag precies 18 en een half jaar oud ben (en dus hebben we vanavond een halve taart natuurlijk). Maar ik heb nog steeds niet het gewilde roze papiertje / kekke pasje.

Nu gaat daar dan toch eindelijk verandering in komen. Vandaag bezocht ik al samen met mijn vader de open dag van de ANWB Rijopleiding. Een mooie gelegenheid om eens te kijken naar de rijlessen, waarvan me al toegezegd is dat ik die na mijn eindexamens mag volgen. Vantevoren had ik me al inschreven om een proefles te volgen, maar ik verwachte niet gelijk in de auto te stappen (sinds de afgelopen maanden weet ik dat het gewoon beter is doorgaans de verwachtingen wat lager stellen).

In eerste instantie konden we ook alleen even een theorie-examen doen. Van de 25 vragen had ik er slechts 6 fout beantwoord, dat valt toch mee voor iemand die nog nooit een lesboek onder ogen gehad heeft. Menig aanwezige ouder ging in discussie met de instructeur over de juistheid van de manier waarop de vragen gesteld werden, maar uiteindelijk had de man z'n gelijk door te zeggen dat het vooral gaat om het inzicht op verkeerssituaties. "Ik vraag vaak in de les wie er nou eigenlijk kan lezen. En dan bedoel ik LEZEN!" Ik kon m'n lach maar moeilijk onderdrukken.

Een halfuurtje later mocht ik tóch achter het stuur plaats nemen, van een heerlijke Toyota Corolla. Daarmee had ik het niet beter kunnen treffen, want les-RX-8'en zullen er toch weinig zijn in dit land. Daarbij heeft Toyota (met de legendarische MR2, de nieuwe Auris en onze Avensis die al jaren opperbest z'n werk doet) mijn hart nu officieel gewonnen, dus erg was het absoluut niet dat ik een Corolla reed. Mazda blijft echter (nog even) favoriet nummer één, want ik heb nog steeds geen Toyota-jas...

Maar ik dwaal af. Velen zullen immers wel denken: nu is die Joe zo'n fan, maar KAN hij eigenlijk wel rijden? Welnu, het sturen viel wel een beetje tegen, maar les is er juist om dat te leren. Het pedalenwerk en schakelen ging daarentegen, na een beetje wennen, behoorlijk goed. Zelfs een kleine hellingproef verliep zeer netjes. Hoogtepunt was echter ongetwijfeld het opschakelen van N naar 3 in 20 seconden, om vervolgens met 60 km/u door Nijmegen-West te knallen. Wauw. Videogames? Wat zijn dat? Wat dat betreft krijgt een bepaald artikel uit De Gelderlander vrij aardig gelijk op dit moment. 'Snelle Joe' wil namelijk nu echt meer dan gamen...

Posted by Joe at 04:19 pm | Permalink | Comments (3)

Heet van de naald: een trailer van een Sony-game waar mijn ogen toch echt even bijna van uit de kassen vielen. Strake, soepele en ongelofelijk happy beelden. Damn, hier zou ik bijna een PlayStation 3 voor kopen. Bíjna!

Aan de andere kant: híervoor heb ik m'n Nintendo Wii gekocht...

Posted by Joe at 08:42 pm | Permalink | Comments (0)

Na een lange pitstop kan Joe lekker verder driften.

Note to self: 'niet tot later uitstellen wat je nu nog kunt doen'. Ik had niet verwacht bijna een hele maand niet meer te bloggen, maar ik heb een excuus (meerdere zelfs)! Nee, zonder gein: de laatste vier weken zijn behoorlijk veelbewogen. Nadat ik de vorige keer letterlijk een hele nacht door ben gegaan om mijn profielwerkstuk af te ronden, kon ik al snel richting Les Arcs vertrekken. Fantastische wintersportvakantie gehad daar, en met het gegeven dat ik daar een hele groep Belgische en Franse vakantievrienden aan heb overgehouden, was ik eigenlijk van plan een uitgebreid verslag in het Nederlands én in het Frans te doen. Dat kwam er niet van dus, al kunnen jullie nog wel even genieten van de vakantiefoto's (sorry dat het weer een beetje moeilijk doen is, ik zal nog eens een webalbum aanleggen). Er zitten wel leuke bij trouwens!

Vervolgens ben ik eigenlijk van de ene in de andere gebeurtenis terecht gekomen: wat familiezaken, het last-minute inschrijven voor mijn aankomende studie (en het voorbereiden op het toelatingsexamen daarvoor) en de laatste loodjes wat betreft de middelbare school. Then again: tot eind mei zal ik eigenlijk vrijwel helemaal geen rust hebben. Misschien dat daarom m'n toekomstige logs soms iets korter van stof zullen zijn. Gecompenseerd door een sterkere inhoud uiteraard!

Posted by Joe at 11:33 pm | Permalink | Comments (0)