Joe

The Fast And The Furious: Tokyo Drift. Eindelijk gekeken. Gemengde gevoelens. En meer autofiele verkrachting tegengekomen.

Sowieso was het even slikken toen ik die Lancer Evo zag driften. Noem me een aansteller, maar dat de mensen achter de schermen later in de extra's op de DVD ook nog eens trots roepen hoe fantastisch ze het vonden dat ding te verkra... eh, om te bouwen, deed mij toch even diep zuchten. Jammerlijk, al moet ik me er eigenlijk maar niet al te druk over maken.

Nee, dáár niet over, maar wél over de muziek. Dan maken ze een film over het Japanse straatracen, stoppen ze er negermuziek (lees: hiphop) in! Als je het dan doet, doe het dan goed, en gebruik Eurobeat-muziek. Misschien is dát van mijn kant dan weer niet helemaal eerlijk, maar desondanks passen gillende en kreunende afro-amerikaanse pooiers niet bepaald bij het beeld van Japanse driftraces. Echt niet.

Toch vond ik ook positieve dingen in Tokyo Drift: 'mijn' RX-8 deed mee en ook de legendarische Mazda RX-7 liet z'n (door Veilside netjes getuned) grille regelmatig zien. Ook het einde van de film deed me wel deugd: de cameo van Vin Diesel was erg leuk, en toen de muziek van The Prodigy begon te spelen op het moment dat de afsluitende race op het punt stond te beginnen, kon ik niet wachten zelf weer aan de slag te gaan met Need for Speed: Most Wanted (Carbon? Wat is dat?).

Maar mag het eventuele deel vier van The Fast And The Furious alsjeblieft wat minder quasi-stoer, en weer wat meer raceactie bevatten, zoals deel één? In mijn ogen blijft dat tot op heden toch de beste.

Posted by Joe at 11:35 pm | Permalink | Comments (0)

Jippie, het is weer kerst. Dat staat voor mij nog altijd vooral gelijk aan 'vrij van school', al zit er natuurlijk nog veel meer achter. Vorig jaar brachten we kerst met de familie door in Engeland, maar dit jaar is het weer tijd om de kerk te bezoeken met kerstavond. Hoe saai het sommigen ook in de oren zal klinken, ik heb daar best wel een beetje zin in. Morgen zal vooral in het teken staan van eten, eten, Zelda spelen en meer eten. Toepasselijk genoeg heb ik net het sneeuwgebied in Twilight Princess achter me gelaten, toch nog een beetje een witte kerst meegemaakt. Toch is er maar één echte kerstgedachte voor mij... moge die wens ooit uitkomen.

All I want for Christmas...

Fijne kerstdagen iedereen!

Posted by Joe at 02:12 pm | Permalink | Comments (0)

"Yes, de beste heeft gewonnen!" Dat was de eerste gedachte die in me opkwam tijdens de uitreiking van de Gouden Loeki 2006. De winnaar, 'Acupunctuur' van Centraal Beheer Achmea, was al sinds ik de reclame in de bioscoop zag mijn grote favoriet om tot beste Nederlandse reclame van dit jaar uitgeroepen. De hyperactieve Chinese man op het moment dat er brand uitbreekt, de gehaaste maar stijve beweging van de man als speldenkussen; het is voor mij gewoon een reclame die telkens weer ene glimlach op m'n gezicht weet te toveren. Een terechte winnaar dus, voor mij in ieder geval.

Wat me echter nog veel meer aansprak, was de uiterst opvallende aanwezigheid van de Blue Man Group bij de uitreiking van de prijs. De kranten en bladen staan de laatste weken bol van de advertenties en artikelen over deze artiesten. Toen ik hun naam vanuit de huiskamer hoorde vallen, heb ik dan ook gelijk ingeschakeld om te zien wat deze groep nou precies voor een oeuvre te bieden heeft. Het blijkt dat deze blauwe mannen - die me nog het meest aan menselijke blauwe Pikmin doen denken - een hele show met veel muziek, verf en technische voorwerpen leveren. Ik was onder de indruk, en nu mijn moeder ook enthousiast is over de Blue Man Group, zit er misschien wel een kansje in dat we ze nog eens gaan zien optreden.

Posted by Joe at 10:25 pm | Permalink | Comments (0)

Wat een toevallig kijkje op Mazda's officiële site al niet kan opleveren. Snel even een teiltje halen, anders krijg ik nog kortsluiting in m'n toetsenbord.

Mazda RX-8 Mazdaspeed M'z Tune (production model)
This fully customized version of the high-performance RX-8 boasts increased sports car appeal through modifications to raise comfort levels and driving feel. Mazda E&T has taken advantage of its long relationship with the base model to offer a tuner that makes driving safe and fun, both on and off the track. The Mazda RX-8 Mazdaspeed M'z Tune will make any owner proud.

En of 'ie mij trots zou maken. Heeft er iemand toevallig een slordige 50.000 euro te leen? Niemand? Dat wordt dan maar weer GT Pro Series spelen. Bij ernstig gebrek aan beter, maar míjn RX-8 zit er tenminste in. Evenals de Nissan Fairlady Z (in Europa ook wel bekend als 300 ZX) trouwens, de auto waar ik in Leipzig in zat voor de inmiddels befaamde foto voor m'n allereerste log. De herinneringen na ruim een maand loggen komen nu al boven.

Vergeet dat toetsenbord trouwens maar, zucht...

Posted by Joe at 08:35 pm | Permalink | Comments (0)

Het volledige Wii-pakket zoals het nu al twee dagen hier in huis staat.

Nu heb ik 'm bijna twee dagen, mijn Wii. Ergens rond kwart over twaalf eergisternacht kon ik de Wii afrekenen, me naar de trein haasten en vanuit m'n warme bed de eerste Mii's in het syteem zetten. Aan dat alles ging echter ook nog een hele hoop vooraf, en daar kan de Replay-gang over meepraten...

De Replay-gang van woensdagavond 6 december.

Kudos voor Nintendo! Na drie slechte DS Lites op rij én het terugsturen van twee reeds kapotte (ik heb uiteindelijk nog wel een feilloze gehad trouwens), hebben ze me indirect wél een goed werkende Wii weten te bezorgen. Inmiddels heb ik ruwweg vijf uur plezier van mijn nieuwe funmachine gehad, waarvan zeker de helft met het hele gezin hier. Het spelen van Cube-games wordt wel helaas nogal in de weg gezeten door de slechtere beeldkwaliteit, maar het versturen van 'Wii-mails', het maken van Mii's en vooral de enorme fun die je met de Wii kan hebben terwijl je met het hele gezin speelt zijn ongeëvenaard. Wii Sports is inmiddels grondig doorgespeeld, en The Legend of Zelda: Twilight Princess, tja...

Voor één hele dag waren al die 14 Wii's in Danny's 'bezit'.

Terug naar woensdagmiddag half vijf. Met dank aan het slim verschuiven van een studieuur ben ik een uur eerder weg van school, waarna het gelijk zaak was om de trein naar Nijmegen te pakken. Bestemming: Replay Nijmegen, al zo ongeveer tweeënhalf jaar mijn vaste gamesboer. Binnen waren onder andere Rupert en Johan al aanwezig, terwijl Danny de tijd van z'n leven had met het uitpakken van Wii's én het subtiel moeten teleurstellen van mensen die hun Wii's helaas niet gereserveerd hadden. Van de ongeveer 35 (!) binnengekomen exemplaren van Zelda werden er zelfs al een paar verkocht (lijkt me voor de echte fans toch best een marteling als je voor enkele weken niets kan doen dan naar je zwaar geanticipeerde game kijken).

Tale: "D'r zal toch niemand een paar Zelda's missen..."

Een uurtje later kwam ook Tale opdagen, precies op tijd om nog een paar Wii-games uit te pakken. Vlak voor sluitingstijd bedroeg de groep ongeveer acht mensen, die toch ook allemaal hun dagelijkse avondmaaltijd moesten hebben. Na een hele discussie over wat wel en niet goede eettenten zijn ("McDonald's is goor!", "Nietus! Lekker en snel!", "Ugh, ik ga echt niet naar die laffe Mac toe"), werd er toch maar gekozen voor de plaatselijke pizzaria, en om het 'gulden middenweg idee' compleet te maken, voor iedereen een ijsje bij de Mac.
Vervolgens begaf iedereen zich richting café Van Buren voor 'een drankje' (daar kan Danny over meepraten). Terwijl driekwart van de groep z'n geld inzette (ik noem het weggooien) in potjes poker, praatten Tale, Ritchie (later aangeschoven) en ik wat bij. Het doden van de tijd tot middernacht ging nog nooit zo moeizaam...

Ritchie had maar één antwoord op de vraag of hij een PS3 gaat kopen.

Anderhalf uur voor middernacht werden de aanstaande Wii-eigenaren het toch een beetje zat, en dus duurde het toen niet lang voordat we in een nog langere stoet (dan uitgebreid tot ongeveer twaalf) 'backtrackten' naar Replay. Het laatste uurtje werd gedoodt met veel gepraat, (toch) nog meer fastfood en het samenstellen van paketten voor later (met dank aan Jory, die enthousiast voor Danny inviel). Enkele minuten voor middernacht kwamen er nog 'iets minder vaste klanten' binnen, klaar om eigenaars te worden van Wii's en Zelda's. Zo ook ikzelf, en een kwartier later haastte ik me terug naar het station om de laatste trein terug naar Cuijk te halen.

Tale was tijdens de Wii-night de BOM ("Bewust Onbeschonken Manager").

Een kleine twee dagen later ben ik nog steeds gelukkiger dan ooit met mijn nieuwe speeltje. Toch knaagt er iets: Zelda zit namelijk nog steeds in het plastic bij mij. Tijd om daar nú eens verandering in te brengen...

En voor alle Replay-gangers die meer dan de zes bovenstaande foto's willen bewonderen (en voor alle andere nieuwsgierigen), een klikje hier hierop laat je alles in één keer binnenhalen.

Posted by Joe at 09:10 pm | Permalink | Comments (2)

En weggeweest ben ik zeker. De laatste twee weken waren zo druk dat updaten er simpelweg niet van kwam, iets wat ik de komende dagen dubbel en dwars goed zal maken. Maar alles op z'n tijd, en om te beginnen even een kort verslag in tekst en beeld van wat ik de laatste tijd allemaal heb uitgespookt. Het waren dagen van nieuwe mensen leren kennen, veel lachen en een hoop drank. Klinkt al goed toch?

Het instappen met Bas en Sas was al een feest op zich.

Even terug naar 22 november: ik heb gestemd, een dag school doorstaan en vervolgens de trein naar Apeldoorn gepakt. Ergens in de avond kwam ik zo bij Saskia aan, waarna we al snel met Bas (fantastische kerel: slechts één avond gesproken, maar je kan de grootste lol met hem hebben) in de auto sprongen en (met slim ge-carpool) uiteindelijk in Amsterdam belanden. Om precies te zijn: in café Plantage, waar alle GroenLinksers zich hadden verzameld om de einduitslag van de verkiezingen mee te maken. Aldaar ontbrak het er aan goede sfeer zeker niet, en ondanks dat de partij helaas op 7 zetels uitkwam, was het zeker een gezellige avond. Aan de bar kwam ik ook opeens Marjolein nog even tegen, wie ik de donderdag daarvoor in de GroenLinks-bus onmoette. De tijd om uitgebreid bij te praten hadden we helaas niet, maar wellicht kom ik haar nog eens tegen bij Dwars, de jongerenorganisatie van GroenLinks waar mijn interesse al langer naar uit ging (ja, ook al voordat ik gevraagd werd om voor ze te film). Na een (drie uur durende) nacht bij Saskia thuis op de bank door te hebben gebracht, moest ik toch school nog even aandoen voor de lessen van donderdag. Uitgerekend die drukke donderdag.

Recruut Joe checkt Call of Duty 3.

Het volgende uitje lag echter alweer in het verschiet, want meteen uit school haastte ik me naar de trein richting Utrecht: de Games Trade-dag (ook wel bekend als de persdag van de Gameplay) moest aangedaan worden om daar samen met Dennis NDomain te vertegenwoordigen. En dat vonden we helemaal niet erg, zeker niet toen we eenmaal de Wii Remotes mochten richten op speelbare demo's van onder andere Call of Duty 3, Rayman Raving Rabbids én (*trommelgeroffel*) Excite Truck! Vooral de laatste viel me niet tegen, en ik kijk nu dan ook nog enthousiaster aan tegen de Europese release ergens in februari. Ook het weerzien met Léonhard was een moment om te onthouden (nog bedankt voor de zegels!). Verder heb ik nog een relax gesprek gevoerd met onder andere Vincent, mede-Cyhwuhx-blogger Jeroen en Samuël (later wederom gezien bij de Red Steel launch party). Altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen, zeker als je de leukste discussies kunt voeren over die gekke maar meesterlijke Rabbids of als het gaat om het afkraken van de PS3.

Vervolgens nog een hapje Chinees gegeten met Dennis, waarna Sjoerd me al snel op kwam pikken. Snel even zijn nieuwe kamer in Utrecht bekeken, waar hij me al snel wist te melden: "Schiet maar op, want om half 10 hebben we een date met 2 meiden." Een date was een groot woord, maar het was zeker gezellig. Een paar potjes poolen en biljarten later besloten we toch nog even naar Monza te gaan, om 'alvast aan het studentenleven te wennen'. Uiteindelijk lagen we er ergens rond 5 uur in, en om half 7 moest ik m'n nest alweer verlaten om de eerstvolgende trein naar Arnhem te pakken (die natuurlijk de nodige vertraging opliep). Maar toch, het was relaxed, en over een jaartje zal het niet meer dan normaal zijn. Can't wait!

Maar we hadden wel lol.

Meteen uit school had ik even de tijd om me thuis op te frissen en nieuwe spullen in te pakken, want die vrijdagavond bezocht in de nieuwe Bond-film Casino Royale met Vincent. De film is eigenlijk wel een logje op zich waard, maar laat ik het kort houden: ga die film kijken, hij is fantastisch!
Zaterdag was het weer vroeg op voor de Gameplay 2006, deze keer vergezeld door het merendeel van de NDomain redactie. De gezelligheid onderling was weer als vanouds, maar de beurs zelf was slecht in het kwadraat. Drukte was understatement, en dus hadden we het al snel bekeken. Maar ach: groepsfoto's maken was ook leuk.

Vorige week woensdag was dan nog de Red Steel launch party (zie ook de foto helemaal bovenaan), maar daarover later misschien nog meer (zodra de game eenmaal binnen is). De drukte is even voorbij, en Sinterklaasavond hebben we hier thuis zojuist bescheiden gevierd (met een DVD van Tokyo Drift en mijn naam in chocoladeletters). Morgen begint de hectiek weer opnieuw: Wii-Night bij Replay.

Posted by Joe at 12:04 am | Permalink | Comments (1)